Produkcja Podcastów w Gdańsku

Dlaczego dobre podcasty znikają, zanim mają szansę zabłysnąć - i jak projektować je tak, by nie utknęły na 7. odcinku.

Wstęp

Podcasty nadal rosną i wszystko wskazuje na to, że będą rosnąć także w 2026 roku. Uwaga odbiorców coraz wyraźniej przesuwa się w stronę treści cyfrowych, a podcasty odgrywają w tym procesie coraz większą rolę.

Jeśli więc zastanawiasz się, czy dziś jeszcze warto zaczynać podcast — odpowiedź brzmi: tak. Ale z jednym zastrzeżeniem: warto robić to z głową.

Największym wrogiem podcastów nie jest dziś konkurencja ani przesyt treści.Jest nim suma kilku czynników, które sprawiają, że nawet dobre projekty przestają się mieścić w codziennym życiu twórców.

Z rozmów z twórcami - i z danych branżowych wynika, że najczęściej nie chodzi o brak pomysłu czy motywacji, ale o:

- zbyt ambitne tempo publikacji,
- niedoszacowanie czasu na przygotowanie i postprodukcję,
- presję związaną z formatem (goście, regularność, „bycie wszędzie”),
- brak systemu, który pozwala nagrywać i publikować długofalowo.

Ten tekst jest o tym, jak te pułapki rozpoznać na starcie - i jak zaprojektować podcast, który będzie działał dłużej.

1. Klątwa 7. odcinka: czyli Chwila prawdy

Pierwsze odcinki podcastu często powstają „na fali”. Jest ekscytacja, świeżość, motywacja. A potem - zwykle między 5. a 7. odcinkiem - przychodzi zderzenie z codziennością.

To nie jest porażka. To moment, w którym wychodzi na jaw, czy podcast został zaprojektowany tak, by działać warunkach idealnych, czy tak, by wpasować się w styl życia twórcy.

Badania branżowe opisują to zjawisko jako "podfade" - czyli stopniowe wygaszanie projektu. Nie dlatego, że był zły, ale dlatego, że przestał być do uniesienia.

Dobra praktyka: Zamiast planować podcast „bez końca”, myśl o nim w kategoriach sezonów. 8-10 odcinków to pełnoprawny format, który:

- daje poczucie domknięcia,
- pozwala ocenić, co działa,
- daje przestrzeń na przerwę bez poczucia porażki.

2. Regularność to nie to samo co częstotliwość

Jednym z najczęstszych powodów porzucania podcastów jest zbyt ambitny rytm publikacji.

Wielu twórców zakłada, że podcast „musi” wychodzić co tydzień - nawet jeśli odcinki są długie, wymagające i czasochłonne w produkcji. Tymczasem regularność oznacza przewidywalność, a nie tempo.

Podcast publikowany co dwa tygodnie, ale konsekwentnie, ma dużo większe szanse przetrwać niż projekt, który startuje z tygodniowym rytmem, a potem znika.

Dobra praktyka: Dopasuj rytm publikacji do formatu i do życia:

- dłuższe rozmowy → co dwa tygodnie,
- krótsze formaty → co tydzień,
- ważniejsze „zawsze w ten sam dzień” niż „jak najczęściej”.

3. Cmentarzysko podcastów i brak systemu

Podcasty gasną po cichu - wtedy, gdy każdy kolejny odcinek wymaga zaczynania od zera, bo brakuje zapasu, brakuje przestrzeni, brakuje systemu.

To właśnie brak systemu - a nie brak talentu - najczęściej prowadzi podcasty na „cmentarzysko”.

Dobra praktyka: Nagrywaj kilka odcinków jednego dnia (batch recording). Nie po to, by produkować więcej, ale by:

- zyskać bufor bezpieczeństwa,
- zdjąć presję z każdego tygodnia,
- mieć przestrzeń na gorsze momenty.

4. Presja formatu: goście to nie obowiązek

Wielu twórców porzuca podcast nie dlatego, że nie chce nagrywać - ale dlatego, że nie jest w stanie utrzymać logistyki: umawiania gości, zsynchronizowania kalendarzy, ciągłego „ogarniania”.

Tymczasem goście to tylko jedna z opcji, nie jedyny słuszny format.

Wiele podcastów opiera się na:

- dwóch współprowadzących,
- stałych rozmówcach,
- odcinkach solo.

To nie kompromis. To świadomy wybór formy, która daje ciągłość i energię.

Dobra praktyka: Wybierz format, który nie blokuje nagrywania, gdy coś się komplikuje. Podcast ma się dostosowywać do życia - nie odwrotnie.

5. Research i postprodukcja: niedoszacowany koszt energii

Samo nagranie to często najmniejsza część pracy przy podcaście. Research, przygotowanie, montaż i dystrybucja potrafią zająć znacznie więcej czasu, niż twórcy zakładają na starcie.

To jeden z powodów, dla których motywacja spada - nie dlatego, że projekt jest zły, ale dlatego, że koszt energetyczny był źle oszacowany.

Dobra praktyka: Planuj tematy seriami, nie pojedynczymi odcinkami. Jedna sesja researchowa → kilka nagrań → spójny sezon. Mniej decyzji, mniej chaosu, więcej spokoju.

6. Podcast jako osobna wyspa (a nie integralna cześć ekosystemu)

Wielu twórców mówi wprost: „Podcast to jedno, a social media to drugie. I to drugie mnie dobija.”

W 2026 roku coraz więcej twórców traktuje podcast jako centrum całej komunikacji, a nie dodatkowy obowiązek.

Z jednego odcinka można wygenerować:

- kilka-kilkanaście krótkich form wideo (shortsy/rolki)
- cytaty,
- posty edukacyjne,
- zapowiedzi kolejnych rozmów.

Dobra praktyka: Nie dokładaj sobie kanałów. Spraw, żeby podcast pracował w kilku formatach jednocześnie.

7. Szerszy kontekst: dlaczego podcasty nadal mają sens w 2026 roku

Warto na chwilę zrobić krok w tył i spojrzeć na podcasting w szerszym krajobrazie mediów.Raport PwC Global Entertainment & Media Outlook 2025-2029 pokazuje wyraźnie, że uwaga odbiorców coraz mocniej przesuwa się w stronę treści cyfrowych, konsumowanych na własnych zasadach - wtedy, kiedy jest na to czas i przestrzeń.

Rynek mediów i rozrywki nadal rośnie, ale jednocześnie:

- tradycyjne formaty tracą tempo,
- rośnie znaczenie treści online (także dla reklamodawców),
- a konsumenci coraz częściej wybierają audio i wideo jako naturalny sposób kontaktu z treścią.

Podcasty idealnie wpisują się w ten trend — pod warunkiem, że nie są traktowane jako jednorazowy eksperyment. Raport PwC nie mówi o „boomie” ani o łatwych zasięgach. Mówi raczej o dojrzewaniu rynku i coraz większym znaczeniu jakości, spójności i długofalowego myślenia.

To ważny kontekst: podcasting w 2026 roku ma sens nie dlatego, że jest nowy, ale dlatego, że jest elastyczny. Może być audio, może być wideo, może być częścią większego ekosystemu treści. I właśnie dlatego projekty zaprojektowane z głową mają dziś znacznie większe szanse na rozwój, niż te oparte wyłącznie na początkowym entuzjazmie.

(Źródło: https://nowymarketing.pl/pwc-jak-zmieni-sie-polski-rynek-rozrywki-i-mediow-w-latach-2025-2029-raport/)

Podsumowanie:

podcast zaprojektowany na długi dystans

Podcast, który przetrwa 2026 rok i zostanie z Tobą na dłużej, to podcast:

- zaprojektowany pod realne życie, a nie idealny scenariusz,
- z rytmem możliwym do utrzymania w dłuższym czasie,
- z elastycznym formatem, który nie blokuje nagrywania,
- traktowany jako proces, maraton - nie sprint ani jednorazowy zryw,
- osadzony w szerszym ekosystemie treści, a nie jako osobna wyspa.

Najczęściej nie trzeba robić więcej. Trzeba robić mądrzej - w sposób, który daje przestrzeń na rozwój - zamiast prowadzić do wypalenia.

Jeśli czujesz, że chcesz skupić się na treści, a nie na całej logistyce nagrań i postprodukcji - możemy zdjąć z Ciebie ten ciężar i pomóc poukładać podcast tak, by działał długofalowo. Napisz do nas i umów się na kawę!

https://oldmonkeystudio.pl/kontakt

Podcast, który przetrwa 2026 rok (i zostanie z Tobą na dłużej)